Harde wind en nog veel meer

De boottocht ging zaterdag niet door , er was hele harde wind op zee. De volgende mogelijkheid was , als het weer het toeliet, a.s. dinsdag. Met die onzekerheid wilden we niet wachten en besloten naar een camping tegaan aan baia de turchi , dit moet het mooiste strand zijn van Italië.  Na veel zoeken op internet vinden we geen duidelijk adres van de camping. Dan de camping Fontanella maar gebeld om hun adres, dit was inderdaad moeilijk zei de dame aan de telefoon  we moesten via een link op hun site met Google map gaan rijden dan kwam het goed. Eerst stuiten we op een wegafsluiting, toen kwamen we in een milieuzone waar we niet in mochten. We moesten daardoor draaien op een kruispunt en de Italianen stonden weer te toeteren. Dan een andere weg, oooo en deze was smal daar werden we niet vrolijk van. Voor ons reed gelukkig een Italiaan die de auto die we tegenkwamen retour stuurde want er konden daar echt geen 2 auto's elkaar passeren, ook geen personen auto's. Dus de Italiaan voor ons in discussie met de tegenligger en het kwam goed. Riny en ik waren blij dat we het smalle straatje konden verlaten. Dit werd niets met Google maps en we besloten om de mooiste baai te laten voor wat het was en naar Lecce te gaan. Voor de 2e keer terug naar Otranto stonden we weer bij die afgesloten weg. Gelukkig hebben we nog een ouderwets landkaarten boek en  ik zag een andere weg. De vrolijkheid keerde terug en via mooie wegen in het landelijke vervolgde we onze weg. Toen zag ik een bord Allumini, daar zouden we vlak in de buurt zijn en ik zei tegen Riny we gaan dat volgen dat moet heel mooi zijn. Het is een meer met mooie kleuren. Riny gooide zijn stuur om, op een rotonde gekomen zag ik opeens een bord van de agri camping Fontanelle waar we eerst naar toe zouden gaan. Ik gilde van plezier,  Riny daarintegen voelde zich als een " drol in een pispot" rondrijden en stopte op een plaats waar hij kon stoppen en vroeg WAT GAAN WE NU DOEN?  Ik. Rian,  ben immers de tourleider............Goed na enig beraad  eerst naar Alumini en dan toch naar de camping bij die mooie baai. Het was toch lachen.... Maar goed de borden naar Alumini hielden ineens op dus dat meer hebben we niet gezien, maar de baai met camping wel gevonden. Het waaide inmiddels flink en het was ook geen strandweer dus de rest van de dag rondom en in de camper doorgebracht. Vandaag prachtig  weer, nog steeds hele harde wind, deze heet Sirocco de harde wind, hebben ze hier meer last van weten we nu van de campingdame. Een heerlijk ontbijtje met gekookt eitje, het is immers zondag en toen door het dennenbos naar de baai. Het was heerlijk lopen met de wind om je oren en later nog de woeste zee daarbij. Het was inderdaad een prachtige baia de turchi, mooi wit fijn zand strand en een blauwe woeste zee. Je mocht niet in de zee vanwege het weer. We hebben toen een flink stuk langs het strand gelopen en zijn toen een restaurant binnen gegaan. Ik zou immers koken het is zondag en dan is het mijn taak. Dat was weer heerlijk. Primo een salade van de zee, en Riny daarna een entrecote en ik een karbonade , lekkere frietjes erbij. Daarna een tiramisu en panacotta en een espresso toe. Toen weer over het strand terug, het was nog harder gaan waaien we werden een beetje gezandstraalt,  niet erg hoor. Voldaan en moe kwamen we weer bij de camper terug. Het was een fijne zondag geweest,